API
aliasy: Application Programming InterfaceSposób w jaki dwa programy między sobą rozmawiają.
API (Application Programming Interface) to zestaw zasad dzięki któremu Twój program księgowy potrafi wysłać dane do Allegro, a Allegro potrafi powiadomić Comarch o nowym zamówieniu. Każdy nowoczesny program ma API - my korzystamy z tych API w naszych konektorach, żebyś nie musiał o tym myśleć.
Klucz API
aliasy: kod dostępu, tokeny APIKod dostępu którym Twój asystent AI legitymuje się przy konektorze.
Klucz API to długi ciąg znaków (np. ck_live_abc123def456...) który pełni rolę hasła między programami. Po założeniu konektora generujesz klucz w panelu CONNECTORA i wklejasz do swojego programu AI (Claude Desktop, ChatGPT, inny). Każdy klucz ma swój zakres uprawnień - możesz dać klucz tylko do czytania albo też do zapisywania.
Przykład: Pracownikowi możesz wygenerować klucz „tylko czytanie magazynu” - sprawdzi stan ale nie zmieni cen.
Endpoint
aliasy: adres konektora, punkt łączeniaAdres techniczny pod którym AI łączy się z konektorem.
Endpoint to URL (adres internetowy) na który Twój asystent AI wysyła zapytania. Wygląda mniej więcej tak: https://mcp.connector.pl/v1/ksef. Wklejasz go do swojego programu AI razem z kluczem dostępu - i gotowe. Nigdy nie musisz go zmieniać ręcznie.
Tool
aliasy: operacja, funkcja, narzędziePojedyncza operacja którą AI może wykonać (np. „wystaw fakturę”).
Tool (po polsku: narzędzie albo operacja) to konkretna funkcja konektora. Konektor KSeF ma kilkanaście toolów: wystaw fakturę, pobierz fakturę, sprawdź status, lista faktur z okresu. Każdy konektor ma średnio 14 toolów - razem we wszystkich 95 konektorach mamy ich 1 330.
Dane do których AI może sięgnąć w Twoim programie.
Resource (po polsku: zasób) to coś co AI może czytać - lista klientów, magazyn, faktury z marca, statystyki sprzedaży. W przeciwieństwie do toola (akcja), resource jest „tylko do odczytu”. Nasze 95 konektorów daje łącznie ~285 resource'ów.
Prompt
aliasy: szablon poleceniaGotowe polecenie dla AI z podpowiedziami co napisać (np. „raport sprzedaży tygodniowy”).
Prompt to szablon polecenia. Zamiast za każdym razem pisać AI co ma zrobić, używasz gotowego promptu i wpisujesz tylko parametry. Konektor Comarch ma prompty typu: „Wystaw fakturę dla klienta X”, „Raport sprzedaży za okres Y”, „Sprawdź zaległości płatności”.
Scope (zakres uprawnień)
aliasy: zakres uprawnieńCo dokładnie może robić dany klucz dostępu - czytać czy zmieniać.
Każdy klucz API ma swój scope (zakres uprawnień). Może to być „tylko odczyt” (klucz przeczyta magazyn, ale nic nie zmieni), „odczyt + zapis” (klucz może też wystawiać faktury i edytować dane) albo „pełen dostęp” (klucz może wszystko, łącznie z usuwaniem). Klucze dla pracowników zwykle dają tylko odczyt - dla siebie pełen.
Tymczasowy kod dostępu - jak bilet jednorazowy.
Token to specjalny kod, który pozwala wykonać konkretną operację w określonym czasie. Po zalogowaniu się przez Profil Zaufany dostajemy token od państwa, który potwierdza że to Ty - ważny zwykle 5 minut. Następnie token zostaje wymieniony na klucz dostępu który już zostaje z Tobą.
Automatyczne powiadomienie wysyłane przez program gdy coś się zdarzy.
Webhook to odwrotność API. Zamiast Twojego programu pytać Allegro „masz coś nowego?”, Allegro samo dzwoni do Twojego programu i mówi „mam nowe zamówienie”. CONNECTOR potrafi odbierać webhooki z różnych systemów i przekazywać je do Twojego AI - np. „nowy mail od klienta, odpowiedz na niego”.
Przykład: Konfigurujesz webhook od Allegro do CONNECTOR - przy każdym zamówieniu AI dostaje powiadomienie i automatycznie wystawia fakturę w KSeF.
Techniczne standardy do integracji logowania z firmowymi systemami HR (Active Directory, Okta).
SAML i SCIM to dwa standardy używane w dużych firmach do zarządzania użytkownikami. SAML pozwala pracownikom logować się przez firmowy system tożsamości (np. Microsoft Entra). SCIM automatycznie tworzy/usuwa konta CONNECTORA gdy ktoś jest zatrudniany/zwalniany. Potrzebne tylko w planach Business i Enterprise.